Arnasari buelta emateko denborarik ere ez

Gaur tartetxo bat hartu dut blogari bultzada txiki bat emateko asmotan. Egia esan, gustora egoten naiz ordenagailuaren aurrean burututako entrenamendu eta lasterketen gogoeta pertsonala eginez baina beti bezela, tartetxo bat hartu eta hastea izaten da zailena.

Hainbat astez gogor entrenatu ostean, iritsi da triatloi denboraldiaren hasiera ofiziala Euskal Herrian. Apirilaren 14an Elche-ko ironman erdian lortutako 9. postuak (maila altuko triatleta profesionalen artean sailkatuz) motibazio extra eman zidan entrenatzeko, izan ere, aurtengo erronketako bat neure burua entrenatzea izanik, lanak nahiko ongi egiten ari nintzela adierazten zuen. Lasterketa gogorra izan zen, igeriketa garbi batekin, bizikleta partzial oso azkarrarekin eta ohikoa den bezela korrikako saio ikusgarri batekin (izan ere, Elche-ko triatloiean, 75 eskailera, malda gogorrak eta hondarretatik ere korri egin behar da!).

Behin maiatzean sartuta, lasterketetan burubelarri sartu gara Euskal Herrian eta leihatzeko hainbeste gogo nuenez, Bermeo eta Senpereko triatloiak egin nituen maiatzaren 4 eta 5ean. Helburu nagusia lasterketa erritmoa hartu eta kalitatezko entrenamenduak egitea zen baino ez nuen baztertzen sailkapenaren aurrekaldean ibiltzea. Dena oso ongi joan zen eta Bermeon 4. postua eta Senperen 3.a lortu nituen. Asteburu ederra izan zen!

Arnasari buelta emateko denborarik gabe, Debako triatloia izan genuen pasa den asteburuan. Bilboko triatloira begira entrenamendu karga jeisten ari nintzen baina Deban Euskadiko sprint distantziako txapelketa izanik, bertan parte hartu nuen. Aipatu nuen aurreko post batean, aurtengo helburuen artean Euskadiko txapelketak izango nituela.

Partehartzaileak aztertuz, sailkapenaren buruan egon behar nuela argi neukan baina bizikletan lan egin beharko nuen igerilariak harrapatu eta atzetik zetozen korrikalariei ahalik eta denbora gehien sartzeko.



Nicholas Kastelein



Igeriketa kaxkarra egin nuen. Itsasoak ere ez zuen bere alderik gozoena erakutsi eta nahiko lan izan genuen. Kastelhein australiarrak egurra eman zigun uretan baina azken asteen modura, bizikletan ongi sentitu nintzen eta aurrera egin nuen lasterketa burua hartu arte Lasturrerako igoeran. Igoeraren azken zatian egin nuen ihes egiteko saiakeraren bat baino taldetik alde egitea lortu arren, ez nuen nahi adina tarte egiten eta bertan behera utzi nuen saiakera korrikako saiorako azken apustua gordeaz.



Boxeetara iristen, asfaltoko zulo baten ondorioz, hankek ihes egin zidaten pedaletatik eta boxeetako marraren gain gainean lurrera joan nintzen dexenteko kolpea hartuz. Nirekin taldea osatzen zutenak aurrera jo zuten eta arnasari buelta emateko denborarik gabe, lurretik altxa, boxeetan zehar sprint gogor bat bota eta korrikako azken saiorako prestatu nitzen. Kastelein australiarrak alde egin zidan (erori ez arren oso zaila izango zen bere erritmoari eustea... aurten ITU-ko munduko kopan australiarrak egindako emaitzak ikusi besterik ez daude  "Kastelein results") eta boxeetatik 4. postuan irten eta gero, nere helburu bakarra 2. postua lortu eta Euskadiko txapelaren bila joatea zen. Horretarako taktika garbi nuen, lehen metrotik gogor jo, ahalik eta azkarren 2. postua hartu eta ahalik eta tarte handiena atera. Bi itzulietatik lehena egin eta gero, gozatu egin nuen lasterketaz. Tarte nahikoa banuen erritmoa erregulatu eta azken metroetan 2. postuaz, Euskadiko txapelaz eta Debako ikusle eta lagunen txalo eta animoez gozatzeko. Benetan lasterketa bikaina! Bai horixe!



Ainhoa Murua txapeldunarekin!



Deba Xtreme trialtoiko podiuma

Temporada 2013: volviendo a los origenes

Comienza una nueva temporada de tri y con ella llegan también nuevos retos a superar. Todo esto defendiendo los colores de mi "nuevo" club, o mejor dicho el club donde comenzó mi aventura triatlética, el club de casa, el  "Tolosaldeko Triatloi Taldea".  Como hace ya 9 o 10 años, volveré a competir defendiendo el color azul del Tolosako Triatloi Taldea en una nueva etapa.

En aquella época vestíamos el super top amarillo-azul. Como evoluciona esto del tri!!!!

Desde aquí agradecer todo el apoyo y animos recibidos en el Atletiko San Sebastián durante todos estos años, mil gracias! Todos estos años han sido impresionantes para mí, he aprendido muchísimo de todos vosotros!

Volviendo al tema de los retos, el primero de ellos será no gastar demasiado durante la tritemporada (la crisis está pasando factura!) y es por eso que volveré a correr por territorio comanche, es decir, por Euskal Herria (además me apetece correr las carreras de EH). No descarto realizar alguna salida (Elche y campeonatos de españa) pero ya se verá.

Por lo tanto, los objetivos prioritarios serán el Bilbao Triathlon, Zarautz y seguramente los campeonatos de Euskadi, por lo menos el de media distancia (Garai). También me pica el gusanillo del Challenge de Vitoria pero tiempo al tiempo.

El segundo de los retos, será el autoentrenamiento. Tras varios años a las ordenes del gran Ramon Elkoro y un 2012 al lado de otro grande, Ciro Tobar, intentaré conocerme a mi mismo un poquito más. Además, con el trabajo y demás, será más facil encajar todo en las 24 horas del día. Otro día os hablaré en una nueva entrada de los patrocinadores que llevaré este 2013.

Grandes momentos de entrenos con Ciro & Cia.

2012 urtearen amaiera polita

Badira aste mordo bat 2012 triatloi denboraldiari amaiera eman niola. Lesioak medio, ez zen nahi bezalako amaiera izan baina onartu behar dut, denboraldi ona egin nuela. Ez agian 2011 urtean lortutako emaitza esanguratsuenen parekoa baina 2012-an kirol maila gutxienez mantendu dudala esan dezaket. Gainera, beste hainbat podiumez gain, garaipen bat ere lortu nuen Zumaiako triatloiean.

Historio hoiek denak atzean utzi eta poliki-poliki aurre denboraldi berriari ekin nion orain 10 aste. Aurtengoan, behin lesioak ahaztuta, kros batzuk lehiatzea erabaki nuen urteari amaiera on bat emateko asmoz. Lehenik, Ikaztegietako krosa. Lesioa erabat gainditua zegoela frogatzeko egin nuen eta entrenamendu gutxi izan arren, 10km gogorrak 34min48sg egin nituen eta garrantzitsuena, lesioaz gogoratu ere ez, notizi bikaina aurre denboraldirako!

Aste batzuk beranduago beste klasiko batean ere parte hartu nuen, Zizurkilgo Gau krosa. Entrenamendu eta erritmo gehixeagorekin nengoen eta 7,5km aldapatsuak 23min50sg egin nituen (6. postua).

 Eta azkenik urteroko zita, Tolosako Elkartasun krosa, San Silvestrea. Betiko aurpegiak irteeran eta gezurra badirudi ere nerbio batzuk ere banituen. 5km baino gehixeagoko ibilbide laua aproposa da urteroko test bezela erabiltzeko eta aurtengoan espero ez nuen denbora egin nuen (nahiko haize zebilela kontuan hartuz). Lehen hiru atletek (zorionak duten maila bikainagatik) ihes egin zuten 2km inguru faltan eta atzetik nik tiratzen nuen beste hirukote bat ginen. Esprintean azken putz izan nitzen eta hortaz amaieran 6. postuan. GPS-aren arabera 5,08km eta 16min 29sg, egia esan azkar egin nuen korri bai!

Agur 2012-ari eta ongi etorri 2013! Aurtengoa bezalakoa izan dadila gutxienez!